Ericsson Consumer Lab, her yıl 1 milyar insanın teknolojiye ilgisini analiz eden bir araştırma yapıyor ve ilgi alanlarıyla kullanım eğilimlerini inceliyor.

Örneğin; "Kaç kişinin evinde çanak anten var? İnsanlar cep telefonlarını ne zaman, nerede, hangi sıklıkta kullanıyor? Operatör seçerken neye dikkat ediyorlar? Günde kaç SMS gönderiyorlar? İnternete hangi amaçla giriyorlar? Televizyonla ilişkileri nasıl?" gibi soruların cevabı aranıyor.

Türkiye, araştırmaya 2006 yılında dahil olmuş. Araştırmanın bir diğer özelliği de 25 ülkeyle kendimizi karşılaştırma imkanı veriyor olması. 2006'da yapılan araştırmada:

Dünyada en fazla ikinci el cep telefonu kullanılan ülke Türkiye'ydi.

Sabit hatlarımız varken mobil telefonumuzu en çok evimizde kullanıyorduk.

Her dört kişiden birinde en az iki SIM kart vardı.

Türkiye, en fazla SMS gönderen ülkelerden biriydi. Hatta her 3 gençten biri, günde ondan fazla mesaj atıyordu.

Halkımız interneti seviyordu, ancak büyük çoğunluk evine henüz internet bağlatmamıştı. İnternet kafelerin tartışılmaz hâkimiyeti vardı.

Araştırma 2008 yaz aylarında yinelendi. Kasım ayı, özellikle mobil kullanım için numara taşınabilirliği ve üçüncü nesil (3G) gibi kökten değişikliklerin yapıldığı bir ay olmasına rağmen trendleri görmek çok önemliydi. İşte sizin için 2008 araştırmasının çarpıcı sonuçlarından bazıları:

Herkes teknolojiyi seviyor:

Türkiye teknolojiye yoğun ilgi duyan sekiz ülkeden biri. Ancak teknolojiyi iyi bir şekilde kullanamıyor. Türkiye'nin yanı sıra Hindistan, Güney Afrika, Mısır ve Brezilya da potansiyelini uygulamaya dönüştüremeyenlerden.

Bir de yol gösterenim olsa:

Türkiye'de araştırmaya cevap verenler arasında 'teknolojiden çekiniyorum, yapamam' diyenlerin oranı sadece yüzde 8. Her yüz kişiden 54'ü yanında anlayan biri olursa kendini güvende hissediyor ve temel alanlarda başarılı olabileceğine inanıyor. Ruslarla İtalyanlar da bizim gibi.

İki yılda hızla değişmişiz:

İnternet bağlantısı, uydu anteni, DVD oynatıcı, dijital kamera ve taşınabilir bilgisayara sahip olma yüzdeleri üç büyük şehirde neredeyse ikiye katlanmış.

İnternet=muhabbet:

Yüzde 60'ımız interneti akrabalar ve dostlarla sohbet ve mesajlaşma; yüzde 22'miz yeni arkadaşlıklar kurabilmek; yüzde 37'miz haber okumak ve güncel olayları takip edebilmek, yüzde 3'ümüz ise bankacılık işlemleri, alışveriş ve araştırma için kullanıyor.

İnternet canavarları aramızda:

İnternet kullanıcıları, 'temel, normal, uzman ve süper uzman' olarak ayrışıyor. İnternet canavarı olan süperlerin yüzde 71'i erkek, yarısına yakını da 15-24 yaş aralığında. Çoğu bekâr ve eğitim seviyeleri yüksek. Temel kullanıcılar ise genelde evli ve 24 yaşından büyük.

Evde de olsa cep kullanırım:

Yüzde 77'mizin hem ev hem de cep telefonu var. Yalnızca cep telefonu kullananların oranı yüzde 20. 'Cep telefonunuzu en çok nerede kullanıyorsunuz?' sorusunun cevabı yüzde 43 ile ev. 2006'ya göre yüzde 3'lük bir düşüş var, yani sabit hata yavaş yavaş geçiyoruz. 'Evde de cep telefonu kullanırım' diyenlerin yüzde 75'i sebep olarak cepten cebi aramayı gösteriyor. Diğer nedenler sırayla daha ucuz olması, alışkanlık, rehberin cep telefonunda kayıtlı olması ve mahremiyet.

Konuşmada birinciyiz:

Liderlik koltuğuna oturduğumuz alan konuşma. Mesaj gönderme sıralamasında liderliğimizi ise Güney Afrika'ya kaptırmış durumdayız. Türkiye'de her yüz kişiden 63'ü günde en az bir mesaj yolluyor. Her yüz kişiden 97'si günde en az bir kez cep telefonuyla konuşuyor. Japonya'da aynı oran sadece yüzde 47.

Numara taşınabilirliği ve 3. nesili biliyor muyuz?:

Her üç kişiden biri numara taşınabilirliğinden, her beş kişiden biri de üçüncü nesilden haberdar.

Bu araştırmadan çıkan sonuç kısaca şu:

Var olan teknolojiyi kullanma konusunda üstümüze yokken, ürün geliştirme ve ihraç etme konusunda pek bir hareketimiz yok! Bu kadar genç akıl varken neden daha fazla teknoloji üretemiyoruz diye sorayım! Sorumu bir de bu genç akıllara yol gösterecek ve imkan sağlayacak olanlara da sormuş olayım!