Kalbimde bir umut bekler hep seni Ta şuramda yanan bu ateş sönmez Ruhum kaybolup gitti senin yollarında Kimse yok senden başka gitme kal sensiz bu hayat geçmez
Kimsesiz bir çocuk gibi yalnızım Gittin uzaklara beni bırakıp buralarda Yüreğimde bir sancı bilmediğim bir yara Sen yokken ben böyleyim hastayım yalnızlığında
Diyemedim aşkımı itiraf edemedim Korktum belki olumsuz cevaplardan Söyleyemedim gitme kal diyemedim Gözlerine dalıp seviyorum diyemedim
Yokluğunda yanardım yalnızlığıma Yokluğunla yaşardım bir yandan da seni arardım Şimdi kalbimde bir ümit ismini sorar yağmurlardan Şimdi ruhumda bir çocuk sorar seni rüzgarlardan