Hatırlar mısın bizim orada bir adam vardı Hep kapıyı çalar bir damla sevgi için yalvarırdı Hep sana bakar sonra da üzülerek uzaklaşırdı Bazen de pencereden bakardı
Sonsuz aşktı onun ki hiç bitmeyecek bir aşk Şimdi ne oldu da dün aramadığın adamı bugün ararsın Seviyorum de kal ya da üzgünüm de git buradan Sensizliğe alıştım ben artık sen varken de ben kırgınım sensiz yıllara
Bendim o adam bir damla sevgi için yalvaran İnanmıyorum beni sevmediğine inanmıyorum Biliyorum sende beni seviyorsun Bırak artık bu yalanları biliyorum bu yalanlara sende inanmıyorsun
Kalbimde bir umut bekler hep seni Ta şuramda yanan bu ateş sönmez Ruhum kaybolup gitti senin yollarında Kimse yok senden başka gitme kal sensiz bu hayat geçmez
Kimsesiz bir çocuk gibi yalnızım Gittin uzaklara beni bırakıp buralarda Yüreğimde bir sancı bilmediğim bir yara Sen yokken ben böyleyim hastayım yalnızlığında
Diyemedim aşkımı itiraf edemedim Korktum belki olumsuz cevaplardan Söyleyemedim gitme kal diyemedim Gözlerine dalıp seviyorum diyemedim
Yokluğunda yanardım yalnızlığıma Yokluğunla yaşardım bir yandan da seni arardım Şimdi kalbimde bir ümit ismini sorar yağmurlardan Şimdi ruhumda bir çocuk sorar seni rüzgârlardan
Uçurumun kenarında düşmekte olan bir kalp Artık yaşamdan bıkmış aşktan yorgun çıkmış bir adam Ne olduğunu bilmeyen rüzgâr eser gece yarısı masumca Denizin o soğuk sularına kavuşmakta yaşam
Yorumlar
